کشت گلرنگ

 ​

نام علمی:

Leuzea carthamoides

تیره:

Asteraceae

برای نخستین بار، مردم خاور دور از دم کرده لوزارنگ (Leuzea carthamoides) برای رفع خستگی های روحی و جسمی استفاده می کردند. پس از کشف مواد مؤثره ارزشمند در ریشه و برگ های جوان، لوزارنگ در اکثر فارماکوپه های معتبر به عنوان یک گیاه دارویی معرفی شد.

در صنایع نوین داروسازی، از مواد مؤثره این گیاه برای مداوای افسردگی، تشویش و رفع کسالت های روحی و همچنین برای تقویت نیروی جسمی استفاده می شود.

ریشه این گیاه دارای مواد مؤثره است. عمده ترین مواد مؤثره ریشه، متعلق به گروه تری ترپنوئیدهاست و قسمت عمده آن را «ایکدیسترویید» (از استروییدهای اکسید شده) به مقدار ۰/۰۸ تا ۰/۲ درصد تشکیل می دهد. «۲۰-هیدروکسی-ایکدیزون» (یا لئوزین) از مهمترین مواد تشکیل دهنده «ایکدیسترویید» است. این ماده در الکل، استون و آب محلول است. تحقیقات اخیر نشان می دهد که برگ های جوان این گیاه نیز حاوی ۰/۱ تا ۰/۲ درصد مواد «ایکدیستروییدی» است. از مواد مؤثره دیگر موجود در ریشه، می توان از فلاونوئیدها (۰/۴۵ درصد)، اسانس (۰/۰۵ درصد) و ساپونین نام برد.

در صنایع داروسازی برخی از کشورها، از ریشه و برگ های جوان این گیاه تنتور و یا عصاره لوزارنگ تهیه می کنند. اخیراً در کشورهای غربی، قرص هایی تحت عنوان «ایکدیستن» حاوی ۰/۰۰۵ تا ۰/۰۱ گرم «ایکدسترویید» برای درمان افسردگی و اضطراب ساخته شده است.

گیاهشناسی

لوزارنگ گیاهی است چندساله که به صورت بوته ای استوار رشد می کند. منشأ این گیاه کوهستان های آلپ است و در سیبری (در روسیه)، آسیای مرکزی، مغولستان و شبه جزیره بالکان به طور گسترده ای می روید. ساقه لوزارنگ ضخیم، طویل و توخالی است. ارتفاع ساقه متفاوت است و به شرایط اقلیمی محل رویش گیاه بستگی دارد و بین 100 تا 150 سانتیمتر است. ریشه دارای ریزومی به ضخامت 0.5 تا 3 سانتیمتر است. از ریزوم انشعاب های فراوانی به رنگ سیاه یا قهوه ای تیره که ضخامت آنها 5 تا 6 میلیمتر است، منشعب می شود. این انشعاب ها نرم و انعطاف پذیر و تا حدودی ارتجاعی هستند. در سال اول رویش، فقط برگ های طوقه ای تشکیل می شوند. از سال دوم، از قسمت فوقانی ریشه تعداد 2 تا 12 ساقه خارج می شود. ساقه ها پوشیده از کرک های تار عنکبوتی شکل هستند. برگ ها طویل، نیزه ای شکل و دارای بریدگی های کم و بیش عمیق هستند و به تدریج به طرف نوک باریک می شوند. در قسمت فوقانی ساقه، نسبت به قسمت های دیگر از طول برگ ها کاسته می شود. گل ها نر ماده (دوجنسی)، به رنگ بنفش و کم و بیش کروی شکل هستند. این گل ها به قطر 3 تا 6 سانتیمتر در انتهای ساقه ها ظاهر می شوند. اطراف گل ها را برگ های فلس مانند پوشانده است. میوه (دانه) هرمی شکل و به طول 6 تا 8 میلیمتر است. میوه به رنگ بنفش کمرنگ یا قهوه ای روشن است. در نوک آن زواید خارمانندی وجود دارد که هیچ نقشی در رویش میوه ندارد و می توان آن را جدا کرد. وزن هزاردانه 12 تا 19 گرم است.

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.

 ​

نام علمی:

Carthamus tinctorius

تیره:

Asteraceae

گیاهشناسی

گیاهی است یکساله یا دو ساله ‏ دارای ساقه ای به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر و حتی بیشتر منشأ اولیه آن در عربستان بوده از آنجا که تدریجاً به نواحی دیگر انتقال یافته است‏ پرورش آن امروزه در بعضی نواحی معمول است.
این گیاه برگهای دندانه دار با دندانه های منتهی به خارهای ظریف و نوک تیز دارد شکل ظاهری پهنک برگ آن که از طرفی عاری از تار و از طرف دیگر دارای شبکه ای از رگبرگهای کاملاً برجسته در سطح تحتانی است ، بهترین وسیله تشخیص این گیاه می باشد. از اختصاصات آن اینست که کاپیتولهائی منفرد و محصور در براکته هائی با ظاهر برگ مانند دارد. کناره براکته های مذکور نیز مانند برگ گیاه دارای خارهای ظریف و گاهی نیز در بعضی از فرم های پرورش یافته عاری از آن است گلهای آن عموماً لوله ای و دارای رنگ زرد مایل به قرمز است ولی تدریجاً زرد نارنجی می شود میوه اش بصورت فندقه‏ سفید رنگ و دارای دسته تار نازک در قسمت انتهایی است.

​

خواص دارویی

1- قاعده آور
2- مسکن،مسهل و معرق
3- ضد التهاب
4- ضد سرطان
5- بهبود جریان خون
6– درمان عفونت های زنانه
7- درمان  زردی
8- درمان ناباروری و افزایش دهنده اسپرم مردان
9- تسکین دهنده دردهای قاعدگی
10- ضد نفخ
11- مضرات سقط جنین
12- حساسیت
13- توقف لخته شدن خون و احتمال خونریزی شدید

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.