خواص گشنیز

 ​

نام علمی:

.Coriandrum sativum L

تیره:

Apiaceae

Coriandrun از کلمه یونانی Koriannon گرفته شده شده که نام نوعی حشره است و گفته می شود بویی همانند برگ های گشنیز دارد. این جنس دارای 2 گونه بوده و بومی جنوب غربی آسیا و آفریقای شمالی است و از 3000 سال پیش تاکنون کشت می شود. در منابع لاتین، سانسکریت، مصر و یونانی ها از گشنیز یاد شده است.

گیاهشناسی

گیاهی علفی، بی برگ، به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. برگهای آن بر دو نوع متمایز یکی در قاعده و منقسم به قطعاتی با لوبهای کم عمق و دندانه دار و دیگری در طول ساقه و دارای پهنکی منقسم به رشته های باریک و نخی شکل است گلهائی کوچک، ریز، به رنگ سفید یا صورتی و مجتمع به صورت ********ر مرکب دارد. ********ر اصلی آن فاقد انولوکر ولی ********رهای فرعی آن دارای زائده هائی در پایه خود است. مادگی آن شامل تخمدانی در خانه و میوه اش دو فندقه ای است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه آن است که به غلط مانند سایر گیاهان این تیره دانه خوانده می شود. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. رنگ آن مایل به زرد، سطح آن عاری از تار و بوی آن در حالت تازه نامطبوع و شبیه بوی ساس است.ولی تدریجاً این بو از بین می رود و مطبوع می گردد. شکل ظاهری میوه ، رنگ و مواد متشکله آن بر حسب محل پرورش گیاه و نژادهای آن با یکدیگر فرق دارد.

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید